خنده بر ريشه مان

آنكه در تاكستان سنگ زد را گفتند خودسر بود، آنكه در تهران اسلحه كشيدو تير انداخت چه، سر به راه بود؟ آنكه در تاكستان نشسته را سنگ زد خود سر بود آنكه نشسته را به بند كشيد به اوين برد چه؟ سر به آستان بود؟

كاش تاريخ را بر سنگ بنويسند كه يادمان نرود چه دست هايي سنگ زدند و چه دست هايي تير انداختند. تا فرداروزي همان دستها فيلم نسازند، فرهنگ ننويسند، قلم به دست نگيرند كه به ريشمان نه به ريشه مان مي خندند.

 

يا حق